Kanyachan

แท็ก:

reframing

“เราหมดรักก้นแล้วมั้ง” สัญญาณเตือนในความเงียบ และวิธีซ่อมแซมรักที่จืดจาง

กตัญญูที่ไม่ต้องทำร้ายตัวเอง เรียนรู้ที่จะแยกความรักออกจากหน้าที่ เพื่อวางความรู้สึกผิดในใจลง

ร่างกายได้หนี แต่ใจไม่ได้พัก เมื่อการผัดวันประกันพรุ่งไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่คือการหลบหนีอารมณ์

หนี้ทางความรู้สึก เมื่อการประคองความสัมพันธ์อยู่ฝ่ายเดียวคือภาระที่ไม่มีใครมองเห็น

100 ปีของเครื่องทุ่นแรง เทคโนโลยีเปลี่ยนไป ทำไมคนเหนื่อยยังเป็นหน้าเดิม

โชจิกิทาโร่ กับคำว่า ไม่เป็นไร ของผู้ใหญ่

เราอาจไม่ได้คิดดีขึ้นตอนใกล้เดดไลน์

เราจะอยู่ยังไงในครอบครัวที่เป็นพิษ

เราอาจไม่ได้คิดดีขึ้นตอนใกล้เดตไลน์

“ตอนนี้เฉยๆ แล้ว” เราหายดี หรือแค่ไม่รู้สึกอะไรอีกเลยไปแล้ว