Kanyachan

แท็ก:

gentle

ปรัชญาฉบับพกพา เครื่องมือรับมือความทุกข์ ที่ไม่ใช่การหลอกตัวเอง

ลูกที่แย่ เป็นพ่อแม่ที่ดีได้ไหม

Social Ambivalence ทำไมจิตวิทยาถึงบอกว่าคนที่ดีกับเราอาจทำให้เรา “ความดันขึ้น” ได้มากที่สุด

เขียนมาสิบปี ทำไมยังไม่กล้าเรียกตัวเองว่า “นักเขียน” และการถูกเรียกชื่อ ที่เป็นคนละเรื่องกับการลงมือทำจนสำเร็จ

พิมพ์ ลบ แล้วจบที่ “ได้เลยค่ะ” ว่าด้วยการกลืนเสียงของตัวเอง และหน้าตาที่แสนธรรมดาของการเคารพตัวเอง

เด็กสมัยนี้ หรือความทรงจำสมัยเรา

“เราหมดรักก้นแล้วมั้ง” สัญญาณเตือนในความเงียบ และวิธีซ่อมแซมรักที่จืดจาง

กตัญญูที่ไม่ต้องทำร้ายตัวเอง เรียนรู้ที่จะแยกความรักออกจากหน้าที่ เพื่อวางความรู้สึกผิดในใจลง

ร่างกายได้หนี แต่ใจไม่ได้พัก เมื่อการผัดวันประกันพรุ่งไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่คือการหลบหนีอารมณ์

หนี้ทางความรู้สึก เมื่อการประคองความสัมพันธ์อยู่ฝ่ายเดียวคือภาระที่ไม่มีใครมองเห็น