เรื่องงานและการสร้างตัว
- ความสำเร็จมีไทม์ไลน์ของตัวเอง ไม่ต้องรีบวิ่งตามนาฬิกาของใคร ชีวิตไม่ใช่การแข่ง 100 เมตร แต่มันคือมินิมาราธอน!
- Work-Life Balance ไม่ใช่เทรนด์ มันคือการเอาตัวรอด ถ้าไม่พักตอนนี้ ร่างกายจะบังคับให้พักเอง
- เลิกเป็น Yes Man การตอบตกลงทุกอย่างจะค่อย ๆ ดูดพลังชีวิต เก็บคำว่า “ได้ครับ ได้ค่ะ” ไว้ใช้กับสิ่งที่สำคัญจริง ๆ
- การเปลี่ยนสายงานในวัย 30+ ไม่ใช่ความล้มเหลว แต่มันคือความกล้าที่จะเริ่มใหม่ในทางที่เหมาะกับเรามากกว่า
- ออฟฟิศซินโดรมไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เก้าอี้และที่นอนดี ๆ คือการลงทุนระยะยาวของชีวิต
- Soft Skills สำคัญพอ ๆ กับ Hard Skills ยิ่งโตขึ้น การสื่อสารและความเข้าใจคนคืออาวุธที่ทรงพลังที่สุด
เรื่องใจและสุขภาพจิต
- โซเชียลมีเดียคือ ‘ตู้โชว์’ อย่าเอาเบื้องหลังที่เหนื่อยล้าของเราไปเทียบกับเบื้องหน้าที่ผ่านการคัดเลือกมาแล้วของคนอื่น
- การไปหาจิตแพทย์คือเรื่องปกติ ดูแลใจก็เหมือนดูแลฟัน ไม่ต้องรอให้พังก่อน
- อนุญาตให้ตัวเองไม่โอเคบ้าง เราไม่จำเป็นต้องเป็นคนเก่งที่ยิ้มได้ตลอดเวลา
- ตัดความสัมพันธ์ที่ Toxic ทิ้งไป ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือคนรัก ชีวิตสั้นเกินกว่าจะอยู่กับพลังงานลบ ๆ
- การอยู่คนเดียวคือการชาร์จแบต ฝึกมีความสุขกับการกินข้าวหรือดูหนังคนเดียวในบางครั้งนะ
- ให้อภัยตัวเองในอดีต ความผิดพลาดตอนช่วงอายุ 20 คือบทเรียน ไม่ใช่กรงขัง
เรื่องเงินและความมั่นคง
- เงินออมสำคัญ แต่ความสุขระหว่างทางก็สำคัญ อย่าออมจนลืมมีชีวิตในวันที่ยังมีแรง
- ลงทุนในความรู้ก่อนลงทุนในสินทรัพย์ อย่าลงเงินเพราะกลัวตกรถ (FOMO)
- ประกันคือ ตาข่ายรองรับชีวิต วันที่ไม่คาดฝันจะได้ไม่ต้องควักเงินเก็บทั้งชีวิต
- อิสรภาพทางการเงินไม่ใช่การมีเงินร้อยล้าน แต่มันคือการมีทางเลือกที่จะไม่ทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ
เรื่องครอบครัวและความสัมพันธ์
- เป็นเดอะแบกได้ แต่อย่าแบกจนหลังหัก เราคือลูก ไม่ใช่ฮีโร่กอบกู้โลก
- คุยเรื่องความตายกับพ่อแม่ แม้มันยาก แต่มันช่วยให้วันที่ต้องเจอจริง เราจะมีสติมากขึ้น
- เพื่อนจะน้อยลงตามอายุ แต่จะเข้มข้นขึ้น รักษาคนที่อยู่กับเราในวันที่ไม่มีหัวโขนไว้ให้ดี
- อย่ารีบมีลูกเพราะแรงกดดันจากสังคม การมีลูกคือความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ ควรมีเมื่อพร้อมและอยากมีจริง ๆ
เรื่องร่างกาย การใช้ชีวิต และทัศนคติ
- ร่างกายในวัยนี้ไม่ใช่เครื่องจักรเหมือนตอน 20 ดูแลมันเพื่อจะอยู่ได้นานนะ ไม่ใช่เพื่อฝืนทำตัวเก่งล่ะ
- การนอนหลับให้พอคือยาวิเศษ หลายปัญหาชีวิตดีขึ้นได้แค่เรานอนเต็มอิ่ม
- รักษาเด็กน้อยในตัวเองไว้ อย่าปล่อยให้ความเป็นผู้ใหญ่ฆ่าความขี้เล่นและความอยากรู้อยากเห็น
- เรียนรู้ที่จะปล่อยวางความเป๊ะ…. Perfectionism คือหนึ่งในศัตรูของความสุข
- จงใจดีกับตัวเอง เพราะคนที่อยู่กับเราตั้งแต่ต้นจนจบชีวิต คือ ตัวเราเอง
ความหวังแบบผู้ใหญ่ และความสำเร็จที่ยังมีอุดมการณ์
- ความหวังแบบผู้ใหญ่มันไม่ใช่การนั่งเชื่อว่าทุกอย่างจะดีขึ้น แต่มันคือการรู้ว่าบางอย่างอาจไม่ดีขึ้น และเรายังเลือกเดินต่อได้
- เราอยากสำเร็จ แต่ไม่อยากสำเร็จด้วยการเหยียบคนอื่น นี่ไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันคือคุณค่าของเรา
- การมีอุดมการณ์ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนโลก แค่ไม่โกง ไม่หลอกใคร และไม่เกลียดตัวเองก่อนนอนก็พอ
- ความสำเร็จที่แท้จริง อาจคือการทำงานได้ดี โดยไม่ต้องทิ้งความเป็นมนุษย์ไว้ข้างหลัง
- บางครั้งการไม่เลือก ‘บางโอกาส’ คือการรักษาอุดมการณ์ของตัวเองในแบบเงียบ ๆ
- เราอาจช่วยโลกได้ไม่มาก แต่เราเลือกไม่ทำให้มันแย่ลงได้
- ความหวังของ Gen Y อาจไม่ได้เสียงดังเท่าตอนวัยเด็กแล้ว แต่มันคือการลุกไปใช้ชีวิตทุกวัน โดยยังเชื่อว่าความดีเล็ก ๆ ยังมีที่ยืน
ส่งพลังให้เพื่อนฝูง Gen Y พวกเราทำดีที่สุดแล้วในยุคที่ทุกอย่างหมุนเร็วขนาดนี้ ไม่จำเป็นต้องเก่งที่สุด แต่อย่าเลิกเป็นคนที่ยังรู้สึกดีกับตัวเอง ชื่นชมตัวเองด้วยนะ ในตอนที่เราเก่งขึ้นทีละนิดๆ