อารมณ์ของพวกเรามันไม่ใช่แค่ดีหรือร้าย
แต่มันคือ ‘พลังงาน’ ที่ขึ้นลงทั้งวัน
อินโฟกราฟิกสี่โซนนี้อาจจะคล้าย ๆ แผนที่ลับของระบบประสาทเรา
หลายวันที่ผ่านมา เราสังเกตตัวเองว่า ทำไมบางวันไอเดียไหลลื่น คุยกับใครก็ง่ายไปหมด แต่บางวันแค่มีสัญญาณแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา อะไร ๆ มันก็ดูจะตึงเหมือนกำลังจะเข้าห้องสอบ
(ถ้าว่ากันตามภาพนี้นะ) มันไม่ได้เกี่ยวแค่กับนิสัย แต่ยังเกี่ยวกับโซนพลังงานที่เราอยู่ตอนนั้นด้วย
แล้วตอนนี้คุณอยู่โซนไหน …
ลองหยุดสักครู่แล้วสังเกตตัวเอง
หัวใจเต้นเร็วไหม
ไหล่ตึงหรือผ่อนคลาย
อยากลุยต่อ หรืออยากพักเงียบ ๆ
โซนเอาตัวรอด – พลังงานสูง ใจตึงเครียด
ร่างกายเปิดโหมดระวังภัย ระบบประสาทส่วนกระตุ้นทำงานมากขึ้น สมองส่วนที่เกี่ยวกับการรับรู้ภัย ไวต่อสัญญาณรอบตัว ทุกอย่างดูเร่งด่วนไปหมด
โซนศักยภาพ – พลังงานสูง ใจพร้อมขับเคลื่อน
ตื่นเต้น ท้าทาย เชื่อมโยงกับคนอื่นได้ดี คล้ายภาวะ flow ที่ความท้าทายกับทักษะสมดุลกันพอดี จนเวลาเหมือนเดินเร็วขึ้น
โซนใกล้หมดไฟ- พลังงานต่ำ ใจหนักอึ้ง
เหนื่อยล้า อ่อนแรง ความคิดช้าลง เหมือนแบตใกล้หมดแต่ยังพยายามเปิดหลายแอปพร้อมกัน
โซนฟื้นฟู – พลังงานต่ำ ใจรู้สึกปลอดภัย
สงบ โล่ง เหมือนเสียบสายชาร์จ ไฟเล็ก ๆ กระพริบบอกว่าพลังค่อย ๆ กลับมา
สิ่งสำคัญกว่าการจำชื่อโซน คือการรู้ว่า ตอนนี้เราอยู่ตรงไหน
เพราะหลายครั้งเราคาดหวังผิดจังหวะ เช่น
อยู่โซนเอาตัวรอด แต่บังคับตัวเองให้คิดงานครีเอทีฟ
อยู่โซนหมดไฟ แต่ยังเร่งเครื่องเพิ่ม
อยู่โซนฟื้นฟู แล้วดันรู้สึกผิดที่พัก
มันเหมือนเรนเดอร์วิดีโอ 4K ทั้งที่เครื่องกำลังอัปเดตระบบอยู่ข้างหลัง ภาพกระตุกทั้งที่ฮาร์ดแวร์ยังดีอยู่
มีงานวิจัยจำนวนหนึ่งพบว่า แค่การตั้งชื่ออารมณ์ตัวเอง สมองส่วนหน้าที่เกี่ยวกับการควบคุมเหตุผลจะทำงานมากขึ้น การบอกตัวเองว่า “ตอนนี้ฉันเครียด” หรือ “ตอนนี้ฉันล้า” ช่วยให้ความรู้สึกจากพายุ กลายเป็นข้อมูล
อารมณ์คือแดชบอร์ด
การรู้โซนของตัวเองคือสกิลชีวิต
เราอาจมีพลังต่างกันในแต่ละวัน
กราฟขึ้นลงเหมือนคลื่นหัวใจ
และตราบใดที่กราฟยังขยับอยู่ นั่นหมายความว่าเรายังมีชีวิต และยังเลือกจังหวะก้าวต่อไปได้
ลองเช็กอินกับตัวเองตอนนี้ดูนะคะ
แค่กระซิบกับตัวเองเบา ๆ ก็ถือว่าได้ดูแลใจไปหนึ่งสเต็ปแล้วล่ะ
